Column

Column: Op naar een strakkere lijn (3)

Het ideale eten voor een strakkere lijn

Een week verder, we zijn er nog steeds en wel in zeer goede doen. We zitten echter net op de helft van januari en Blue Monday moet nog komen; dat schijnt, zo heb ik gelezen, de meest rampzalige dag van het jaar te zijn. De dag waarop iedereen de conclusie trekt dat alle goede voornemens zijn mislukt. Deze column verschijnt een dag ervoor, maar ik steek mijn hand er voor in het vuur dat deze dame gewoon op de goede weg blijft. Op zaterdagochtend weeg ik elke week en er was weer een beloning. Na de eerste kilo van vorige week nogmaals een kilo eraf, dus we gaan niet verzaken.

Vorige week besprak ik de wandelroutine, een ander laat de hond en ik laat de stappenteller uit. Bij droog weer elke dag minimaal een half uur in beweging. Bij regen ga ik niet, ondanks dat het meeste water ernaast valt. Het kan te gek ook! Afgelopen week was prima, met bijna alle dagen erop uit en een heerlijk rondje lopen op Wieringen. Gemiddeld ruim 6 kilometer per dag, dat halen sommige honden niet, maar mijn stappenteller wel!

Genoeg echter over wandelen, ik wil het over eten hebben. Een grote liefhebberij van mij; koken is niet echt mijn hobby, maar ik ben een meesteres in het consumeren. Thuis heb ik een man die met liefde (soms teveel, altijd te lekker) voor mij kookt, buiten de deur is er de horeca die ons met liefde ontvangt. Ik schreef het al in die eerste column, twee weken terug, dat ik best weet waarom die kilootjes daar zomaar gaan zitten waar een mens ze niet wil hebben.

Het is hier sinds 1 januari dus back to basic. Alcoholslot erop en gezonde maaltijden op tafel. Mager vlees, een visje, veel groenten en zilvervliesrijst. Kokkie Bert leeft zich uit op het recepten lezen, het is lekker en voldoende. Het is de kunst om minder calorieën te eten dan je op een dag verbruikt en met een zittend beroep heb je dus niet zoveel nodig. Nu eten we gezond en in combinatie met het wandelen geeft dat resultaat. Hoe gaat het bij jullie, degene die hier meelezen en meedoen?

Twee kilo eraf in twee weken, ik hoop zo door te gaan. Maar eerlijk is eerlijk, ook ik heb mijn quilty pleasure dus een beloning in zicht is een extra stimulans. Als er vijf kilo af is haal ik een zakje van de lekkerste eigengemaakte patat in Den Helder en omstreken. Zonder mayonaise, want we blijven uiteraard verstandig!

Toon meer

Jo Aggenbach

Jo is vrijwilliger verslaggever van Regio Noordkop. Ze schrijft verhalen voor de rubriek "Aan de wandel in de Noordkop", valt in als filmrecensent en schrijft nu en dan verhalen over leuke evenementen en activiteiten in de Regio Noordkop.

Wellicht ook interessant

4 reacties

  1. Heel goed hoor Jo, ik weet uit eigen ervaring dat het niet meevalt om al die lekkere dingen te laten staan.

    1. Het valt mij mee Giny, maar vanavond hebben we ons eerste etentje sinds heel lang bij een vriendin. En dan wordt het een spaatje in een wijnglas… of een wijn 0.0… daar ben ik nog niet uit!

  2. De stukjes van mevrouw Aggenbach gaan meestal vergezeld van een of meerdere foto’s. Daarop figureert vaak een man, die vanaf de achtergrond mistroostig toekijkt. Wat doet hij daar? Is hij een stalker? Of is hij haar wederhelft die op zijn plaats wordt gezet – een paar stappen achter zijn vrouw – door ‘meesteres’ Jo, zoals ze zichzelf noemt? De man als decorstuk, is dat de rol die hij ambieert, of is die hem tegen wil en dank opgedrongen?
    Die vragen lijken mij interessanter dan de afvalperikelen van mevrouw Aggenbach, want die zijn meestal toch gedoemd om te mislukken, net als de pogingen van al die andere mensen die een aantal kilo’s kwijt willen, daar aanvankelijk in lijken te slagen om er na een paar maanden achter te komen dat ze weer terug bij af zijn….

Back to top button
%d bloggers liken dit: