Recensie

Avatar 2: the Way of Water (recensie)

Regisseur James Cameron is de filmmaker van spektakel, die hij verwerkt in lange films. The Abyss (1989) had een lengte van 146 minuten, Titanic (1998) 195 minuten, Avatar (2009) 162 minuten en nu heeft het vervolg Avatar 2 een lengte van maar liefst 190 minuten. Brood mee voor onderweg zeggen wij thuis! Daarnaast is deze regisseur gefascineerd door water; voor the Abyss bouwde hij de grootste onderwater filmset gevuld met 26,5 miljoen liter water. Hij maakte Titanic en documentaires over leven in de diepzee en daalde zelf af in een duikbootje naar de bodem van de Marianentrog op 10.000 meter. Volkomen begrijpelijk is dus het thema water in zijn tweede Avatar rolprent.

Avatar eindigde met de romantische ontwikkeling tussen voormalig marinier Jake Sully (Worthington) en Neytiri (Saldaña). Het stel heeft inmiddels vier kinderen en leeft in harmonie met het Na’vi volk in de bossen op Pandora. De Na’vi zijn mooie wezens met hun lange slanke figuren, fel gekleurde ogen en bewegende oortjes. Jake denkt niet meer aan de aarde, maar op aarde wordt wel aan Pandora gedacht; de aarde sterft en men zoekt een nieuw huis voor de aardbewoners.

Pandora
Kolonel Miles Quaritch (Lang) gaat wederom op missie naar Pandora voor verkenning en de mariniers zijn getransformeerd in Avatar gedaantes. Zo vallen ze minder op. Hij wil echter ook wraak nemen op Jake Sully en die besluit met zijn gezin het bos te verlaten. Op deze manier hoopt Jake zijn volk te beschermen, dus vliegen zij oneindig ver naar eilanden en komen terecht bij het rifvolk in Awa Atlu. Leider Tonowari (Curtis) en zijn vrouw Ronal (Winslet) twijfelen, maar nemen het gezin op in hun dorp. Ze moeten integreren en heel wat leren boven en onder de waterspiegel, met strubbelingen komt dat op gang.

“De Sully’s blijven altijd samen” houdt Neytiri haar familie voor, maar de opgroeiende pubers zorgen steeds weer voor moeilijkheden. Met de andere jeugd in het dorp, maar ook met de kolonel die ze inmiddels op het spoor komt. In het water leven tulkuns, walvissen, die voorzien zijn van ‘amrita’ en dat is een waardevolle substantie waarvan een ouderdomserum gemaakt kan worden. Naast die lastige kolonel wordt daar ook jacht op gemaakt en dat maakt het rifvolk met het logerende gezin uit de bossen tot een mikpunt van ellendige gebeurtenissen.

Adembenemend mooi
De Pandorawereld in de bossen met de bijzondere bloemen waren in 2009 al adembenemend mooi en Cameron brengt nu een fascinerende onderwaterwereld tot leven. De gevaarlijke haai / walvismix en andere grote vissen zijn levensecht, de kleine natuur met koralen in het decor is een lust voor het oog. Sprookjesachtig, net als de bevolking met hun versierde huid en outfits. Hoe kun je het bedenken, hoe kun je het maken; de Oscars voor beste make-up / haar en die voor visuele effecten moeten hier toch wel terecht komen.

Na een wat warrig begin is het verhaal daarna goed te volgen. De vele gebeurtenissen houden de aandacht vast tot de eindfase. Daar wordt Neytiri erg boos en het ouderwetse werk met de pijl en boog alsmede de speer zijn om van te genieten. De hele cast uit 2009 is trouwens terug in deze film; Sigourney Weaver heeft een kleine rol, maar komt toch even in beeld. Er is drie jaar filmen, van 2017 tot 2020, nodig geweest om deze film te maken. Dat lijkt idioot veel, maar gelijkertijd is er al film geschoten voor de volgende drie delen, die 2024, 2026 en 2028 als release datum hebben. Als Cameron het op dit niveau voortzet hebben we zeker iets om naar uit te kijken.

Regie: James Cameron
Met: Sam Worthington, Zoë Saldaña, Stephen Lang, Cliff Curtis, Kate Winslet, Jack Champion
Kijkwijzer: 12 jaar

Toon meer

Jo Aggenbach

Jo is vrijwilliger verslaggever van Regio Noordkop. Ze schrijft verhalen voor de rubriek "Aan de wandel in de Noordkop", valt in als filmrecensent en schrijft nu en dan verhalen over leuke evenementen en activiteiten in de Regio Noordkop.

Wellicht ook interessant

2 reacties

  1. Nog niet gezien maar na jou recensie zijn we het wel van plan. En wat we al op tv hebben gezien, het ziet er fantastisch uit.

  2. Mooie visuele beelden, maar wat een flutfilm. Flinterdun verhaal en het doden van mooie zeedieren is zo niet meer van deze tijd in een film. Deel 1 en 2 zijn precies hetzelfde, good guys, bad guys. Was een lange zit van 3 uur. Had overigens meer weg van een natuurfilm en daarvoor kijk ik wel naar een mooie documentaire van David Attenborough.

Back to top button
%d bloggers liken dit: