Recensie

De Legende van Samoerai (recensie)

In heel Nederland zijn inmiddels de schoolvakanties begonnen en dat is terug te zien in de programmering van de bioscopen. Er is aardig aanbod van ‘kinderfilms’, hoewel die term meestal de lading niet dekt, ouderen kunnen aan menig film ook veel plezier beleven. Deze week in de recensie een animatiefilm, waaraan maar liefst drie regisseurs hun naam verbonden. Een film die de kijkers meevoert naar het oude Japan met zijn samoerai tradities.

In een land waar alleen katten wonen, heeft de machtige Ika Chu (Luske) zijn volk aardig onder de duim. Hij is echter nerveus, want de Shogun (Lambrechts), die boven hem staat, komt op bezoek. Deze is op leeftijd en Ika Chu heeft bedacht dat hij de geschikte kandidaat is om de Shogun op te volgen. Er is echter een groot irritatiepunt in het leven van Ika Chu en dat is Kakamucho, het idyllische dorpje in de vallei. “Het staat in de weg”, sist de asociale leider en moet verdwijnen voor de Shogun op staatsbezoek komt.

Kattendorp
De gevangen genomen hond Henk (Vedder), die ter dood is veroordeeld, brengt Ika Chu op een listig idee. Hij stuurt deze naar het kattendorp om daar de nieuwe Samoerai te worden en omdat dit een onmogelijk iets is moet dit leiden tot de ondergang en kan hij het dorp van de landkaart vegen. Voor Henk is de keus eenvoudig, de beul of Samoerai, hij accepteert zijn benoeming tot krijger!

Kakamucho zit in eerste instantie niet op een hond te wachten, maar aangezien de vorige Samoerai Jimbo (Mossel) aan de drank en tot weinig in staat is, moeten ze wat. Jimbo is, ietwat narrig, nog wel bereid Henk de Japanse krijgskunsten bij te brengen. Dat gaat allemaal niet van een leien dakje en omdat Ika Chu haast heeft verzint deze ook steeds nieuwe aanvallen. Als hij Henk weglokt en het dorp deels is platgebrand, zijn de rapen gaar. Komt dit allemaal nog goed vraag de kijker zich af?!

Kleurrijk
Het verhaal over de goedmoedige, sullige hond Henk is fraai vorm gegeven in een kleurrijke animatiefilm. De Japanse sfeer komt tot uiting met de infrastructuur, maar ook in kleine details zoals de inrichting, kleding, bloesem en origami. En hoewel Henk dus totaal niet bescheiden kan zijn als hij zichzelf als onoverwinnelijk beschouwt, sluit je het karakter toch in je hart. En dat geldt ook voor de dorpsbewoners, herkenbare typetjes uit het dagelijks leven om je heen.

Het idee voor de film is losjes gebaseerd op Rob Minkoff’s lievelingsfilm Blazing Saddles uit 1974. Grappig detail is dat de 96-jarige acteur Mel Brooks in deze film een stem heeft ingesproken en dat hij nu in de Engelstalige versie ook van de partij is. Hij doet Shogun en in onze Nederlandstalige versie neemt Frits Lambrechts deze stemrol uitstekend voor zijn rekening. Treffend komen de uitspraken over familiebanden door, zijn schoonouders moest hij niet en familie kun je niet kiezen. Vrienden echter wel en dat is in de filmwereld, waar het vaak om familiebanden draait, uitzonderlijk. Wel een waarheid als een koe en dus goed te vernemen!

Ludieke acties
De film heeft een prima opbouw met veel ludieke actiestukken erin. Je moet bij de les blijven om alles te volgen, waar actie is zit de vaart er flink in. De gebruikelijke boodschap goed tegen kwaad en daarnaast leert Jimbo ons dat je ‘kracht met wijsheid kunt overwinnen’. Een mooie boodschap aan het begin van de zomervakantie en De Legende van Samoerai is een uitstekende keus voor een middagje filmvermaak.

Regie: Rob Minkoff, Mark Koetsier, Chris Bailey
Met de stemmen van: Buddy Vedder, Murth Mossel, Charly Luske, Frits Lambrechts, Romy Winters
Kijkwijzer: 6 jaar

Toon meer

Jo Aggenbach

Jo is vrijwilliger verslaggever van Regio Noordkop. Ze schrijft verhalen voor de rubriek "Aan de wandel in de Noordkop", valt in als filmrecensent en schrijft nu en dan verhalen over leuke evenementen en activiteiten in de Regio Noordkop.

Wellicht ook interessant

Reageer op dit bericht

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Back to top button