Aan de wandel in de Noordkop: het Wildrijk

In de vorige aflevering was de zoektocht naar paddenstoelen, maar het mooiste exemplaar de Vliegenzwam, rood met witte stippen, werd niet gevonden. Het is nog volop herfst, het heeft ook flink geregend, dus volgens het spreekwoord zouden de paddenstoelen uit de grond moeten schieten. Opnieuw dus een boswandeling en voortzetting van de paddenstoelenjacht!

Deze week zijn mijn man en ik aan de wandel gegaan in het Wildrijk vlakbij Sint Maartensvlotbrug. Het is iets van 15 jaar terug dat wij daar waren en toen vonden we het eigenlijk een saai bos. Het is, als je op de plattegrond kijkt, een rechthoek en in mijn herinnering was er alleen een pad aan de buitenrand. Wildrijk deden wij nooit meer aan, tot iemand een melding deed over de gezochte Vliegenzwam. Die staat in dat bos, was de stellige overtuiging!

In de knoest van een boom zitten zelfs paddenstoelen
Entree
Nog voor de ingang op het wandel / fietspad is er al een opmerkelijk ieniemienie groepje paddenstoelen waar te nemen, zij zitten wel anderhalve meter boven de grond in een opening in een boomstam. Dan volgt de in 2019 vernieuwde entree van het bos met informatieborden. Hierop staat te lezen dat het bos al in 1940 is gekocht door Landschap Noord Holland, het bos is dus meer dan 80 jaar in beschermde handen van een natuurorganisatie.

De route is 2,5 kilometer lang en kronkelt door het bos. In het Wildrijk zijn enorm veel varens en die zorgen voor een groen tapijt. In het voorjaar is er altijd een explosie van wilde boshyacinten die dan voor een blauwe bodembedekking zorgen. Vandaag is de focus echter gericht op de paddenstoelen en al snel zijn daar de eerste paddenstoelen: Zwavelkopjes en Tonderzwammen. Het valt op dat dit bos nog heel groen is vergeleken met het Robbenoordbos, de herfst is nog niet zo aanwezig. Als we verder lopen is er een kleine vennetje en daarbij staat een bankje, dus even een rustpunt. Wat is het hier heerlijk stil, een mens kan er helemaal ‘zen’ door raken! Het is trouwens heel fijn dat door dit bos voldoende bankjes staan, we missen dit wel eens op andere wandelommetjes.

Rood met witte stippen, er is een liedje over gemaakt!
Spillebeen
Aan het eind van het bos gaat de route weer terug en daar staan ze dan opeens, de door ons gezochte Vliegenzwammen. Op een grote paddenstoel, rood met witte stippen; het liedje uit onze jeugd over Kabouter Spillebeen speelt gelijk door het hoofd. En het is er niet één, we hebben gelijk vier stuks vlakbij elkaar staan. Een passerende wandelaar, die hier vaker komt, meldt dat ze elk jaar op dit punt te zien zijn.

Op de terugweg komt de route langs het “Bos der Omarming” en daar worden we even stil van. Dit is een herdenkingsplek, waar ouders een boom kunnen planten om hun overleden kind te herdenken. Er zijn in Noord-Holland twee van deze herdenkingsplekken ingericht, namelijk in Geestmerambacht en hier in het Wildrijk. Op een plaquette staan de namen vermeld van de kinderen, met geboorte en overlijdensdatum, voor wie hier een boom is geplant. Op internet staat veel informatie over de gedachte achter dit initiatief om te herdenken in de natuur; heel fijn voor de nabestaanden.

Bijna aan het eind van de route zien we hier en daar nog wat paddenstoelen die we al eerder zagen, het bos heeft vooral een abonnement op de Tonderzwammen. Bert houdt op de foto zijn hand erbij, om te laten zien hoe groot deze zijn. Het zonlicht in de namiddag glipt nog even tussen de bomen door en geeft een sfeervol decor, waar wij in wandelen. Dit gaat geen 15 jaar meer duren voor we terugkeren, dit bos nemen we op in de categorie ‘regelmatige wandelrondjes’!

Voor meer informatie over het “Bos der Omarming”: https://hetbosderomarming.nl.

Mobiele versie afsluiten