Recensie

Puss in Boots: the Last Wish (recensie)

In 2011 gaf Dreamworks Animation de rode kat uit Shrek de hoofdrol in zijn eigen film. De spin-off uit de filmreeks Shrek werd wereldwijd een succes. In het vervolg zijn in de Engelstalige versie de stemmen van Antonio Banderas en Salma Hayek behouden. Het eerste deel werd gemaakt voor het relatief kleine budget van 130 miljoen dollar; een deel van de film werd in India geproduceerd. Een opbrengst van 555 miljoen is dus heel aantrekkelijk om voort te gaan met de listige kat; eigenlijk heeft dat, gezien het succes, nog best even geduurd.

Met een vlammend intro gaat het avontuur over de Gelaarsde Kat (Banderas) van start. In de villa van de gouverneur in Del Mar zet de kat de bloemetjes buiten, tot de grote bosreus ontwaakt en de villa en het dorp zowat van de landkaart veegt. De kat komt met zijn verwondingen bij de manus van alles dokter (Mendez) terecht, die hem erop wijst dat hij al acht levens heeft verbruikt. Hij heeft nog slechts één leven te gaan! Er staat een premie op zijn hoofd, de eerste premiejager dient zich snel aan en dus moet er een wonder gebeuren wil de kat nog wat toekomst bestendig blijven!

Mama Luna
De Gelaarsde Kat begraaft zijn outfit en meldt zich aan bij Mama Luna (Randolph), die verzot is op katten. De als kat verklede hond Perrito (Guillén) dringt zich als vriend op, maar het is snel gedaan met de rust in het kattenpension als verschillende partijen lucht krijgen van de verblijfplaats. Kat en hond vluchten en dan is daar de ontmoeting met het verleden: Kitty Poezelpootje (Hayek). Ze zijn in het bezit van een schatkaart die leidt naar een plek waar je een wens kunt laten uitkomen. Het drietal, Team Vriendschap, wordt echter op de hielen gezeten door de premiejagende wolf (Moura), drie beren, het valse kreng Goudhaartje (Pugh) en de grote schurk Jack Horner (Mulaney).

Deze Puss in Boots is weergaloos mooi en doet niet onder voor het eerste deel. De karakters hebben wederom hun eigen identiteit en eigenschappen als moed, angst, onzekerheid, doorzettingsvermogen en niet te vergeten humor. Vooral Perrito is een aanwinst; het aandoenlijke hondje, die iedereen aardig vindt, brengt een erg vrolijke noot in de film. Daarnaast zijn er mooie bijrollen, zoals de sprinkhaan die het geweten is van Jack Horner en hem probeert te motiveren een beter mens te zijn. Deze schurk is echter nogal egoïstisch en wil graag alle macht van de wereld hebben, een vaak terugkerend thema in filmverhalen.

Aardig zijn
Voordat het zwarte woud in dat donkere bos verandert, is het een kleurrijk geheel met prachtige bloemen. Die echter de paden onbegaanbaar maken als je ze niet vriendelijk benadert. En daarin schuilt de boodschap van Perrito: je moet gewoon aardig zijn, wie goed doet wordt goed ontmoet. Dat neemt niet weg dat de finale van de film best heftig is met duistere, angstaanjagende beelden; de kijkwijzer slaat vaak de plank mis met hun leeftijdsaanbevelingen, maar minimaal 6 jaar is hier wel aan te bevelen. Voor kinderen die wat bang zijn aangelegd, kan de film te spannend zijn.

Muzikant Dan Navarro brengt zijn versie van The End (van The Doors) in de film, maar hopelijk gaat het avontuur hier niet eindigen. Het zou enorm leuk zijn als de kat en Poezelpootje een gezin stichten en daar van alles mee gaat gebeuren. Een derde deel is gewenst, maar voor nu kan iedereen genieten van die heerlijke kattenbeesten met de sexy stemmen van Banderas en Hayek. Een kerstfilm bij uitstek, een uitje naar de bioscoop helemaal waardig.

Regie: Joel Crawford
Met de stemmen van: Antonio Banderas, Salma Hayek, Florence Pugh, Harvey Guillén, Wagner Moura, Olivia Colman, John Mulaney, Anthony Mendez, Da’Vine Joy Randolph
Kijkwijzer: 6 jaar

Toon meer

Jo Aggenbach

Jo is vrijwilliger verslaggever van Regio Noordkop. Ze schrijft verhalen voor de rubriek "Aan de wandel in de Noordkop", valt in als filmrecensent en schrijft nu en dan verhalen over leuke evenementen en activiteiten in de Regio Noordkop.

Wellicht ook interessant

Back to top button